باران

نه اين سکوت را کسي نمي شکند
هيچ کس مرا صدا نمي زند
اي همه آدم هايي که
گوش هايتان را گرفته ايد
چشمانتان را بسته ايد
و اي همه آنهايي که
از سرماي زمستان
به خانه هاي تان
پناه برده ايد
هنوز آغاز شب است
هنوز ماه نتابيده
هنوز ستاره نخنديده

من هر شب ماه را مي بينم
اگر ابر ها بگذارند
و سري به ستاره ها مي زنم
اگر باران نبارد
من هر شب از آسمان مي پرسم
که چرا پر پرواز من شکسته است؟
و پاسخم سکوت
اگر گريه بگذارد