وقتی تو با من نیستی از من چه می ماند

   وقتی تو با من نیستی از من چه می ماند
از من جز این هر لحظه فرسودن چه می ماند
از من چه می ماند جز این تکرار پی در پی
تکرار من در من مگر از من چه می ماند
غیر از خیالی خسته از تکرار تنهایی
غیر از غباری در لباس تن چه می ماند
از روزهای دیر بی فردا که می اید
از لحظه های رفته روشن چه می ماند
از من اگر کوهم اگر خورشید اگر دریا
بی تو میان قاب پیراهن چه می ماند
بی تو چه فرقی می کند دنیای تنها را
غیر از غبار ادم و اهن چه می ماند  

بی تو تنها راه من، مرگ است

گرچه آن هم آرامشی دروغین برای من دارد