پروردگارم. مهربان من از این دوزخ بهشت رهایی ام بخش. در اینجا هر درختی مرا قامت دشنامی است و هر زمزمه ای بانگ عزایی و هر چشم اندازهء سکوت گنگ و بیحاصلی. در هراس دم میزنم. در بیقراری زندگی میکنم و بهشت تو برای من بیهودگی رنگینی است. من در این بهشت همچون تو در انبوه آفریده های رنگارنگت تنهایم.