باران

                           زيرباران غزلی خواند،دلش تر شد و رفت

چه تفاوت که چه خورده است غم دل يا سم

                           آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت

روز ميلاد  ، همان روز که عاشق شده بود

                            مرگ با لحظه ی  ميلاد برابر شد  و  رفت

او کسی بود که از غرق شدن می ترسيد

                            عاقبت  روی  تن  ابر  شناور  شد و  رفت

هر غروب از دل خورشيد گذر خواهد کرد

                             واژه خسته ُکه يک روز کبوتر شد و رفت