باران

عشق شب برفی را نخواهم برزی

           تا هستم،تصویر دارم ازآن شب یاد

   درآن شب برف ،سنگینی می کرد برر    

   با تازیانه های کمرشکن

جان سکوت را به لب رسانده بود

               سکوت شب،ماتمزده وغمناک

زیر شلاقهای باد،دست و پا میزد

             طوفان بند بریده وحیران؛افتاده بود برجان کوچه ها

دراوج سوز وسرما؛تنم میسوخت ازانتظار

                 گلهای سفید برف چه زیبا می ریخت برسرم

چه غوغا،چه رویا،چه خیالی

 به پروازبالی گشوده بود درسرم 

کاش آن شب،یک عمر بود

کاش خورشید هم مرده بود

افسوس بهار،

آن شب زود از راه رسید

آب کرد عشق برفی راازخیالم.